Select your language
Select your language
Վահագնը ռազմի քաջության, հաղթանակի և ամպրոպի գերագույն աստվածն է
հին հայկական դիցաբանության մեջ։ Եղել է ամենասիրելի և ընդհանրական աստվածը։ Կրել է «Վիշապաքաղ» անունը, քանի որ ըստ ավանդույթի պայքարել է խավարի վիշապների դեմ։
| Տեսակ | աստվածություն |
|---|---|
| Դիցաբանություն | Հայկական դիցաբանություն |
| Սեռ | արական |
| Այլ մշակույթներում | Հերակլես |
| Զբաղմունք | քաջության, հաղթանակի արևի աստված |
| Ամուսին | Աստղիկ |
| Կապված կերպարներ | վիշապներ |
| Հատկանիշներ | Խարտյաշ պատանի՝ հուր վարսերով, բոցակեզ մորուսով և արեգակնային աչքերով |
Վահագնը վիշապ սպանելիս,
(քանդակագործ՝ Կառլեն Նուրիջանյան)
Պտղաբերության, մայրության (ուշ ժամանակաշրջանում՝ նաև ռազմի) աստվածուհին հին Հայաստանում
| Տեսակ | աստվածուհի |
|---|---|
| Դիցաբանություն | Հայկական դիցաբանություն |
| Սեռ | իգական |
| Անունը այլ լեզուներով | Պարսկերեն՝ Անահիտա, Անահիդ |
| Այլ մշակույթներում | Հռոմեական դիցաբանությունում՝ Դիանա, Հունական դիցաբանությունում՝ Արտեմիս |
| Երևի համընկնում է | Արտեմիս, Աֆրոդիտե, Անահիտա և Դիանա |
| Վայր |  Մեծ Հայք |
| Ծագում | Արիական |
| Հայր | Արամազդ |
| Քույր/Եղբայր | Միհր, Աստղիկ և Նանե |
Հայկ, տղամարդու տարածված, հայկական հնագույն անուն։
Արամազդ, Հայկական դիցաբանության գերագույն աստված՝ երկնքի ու երկրի արարիչը, բոլոր աստվածների հայրը[1][2][3]։ Նա կոչվում էր «Մեծ և արի Արամազդ», որի գլխավոր սրբավայրը գտնվում էր Հին Հայաստանի պաշտամունքային կենտրոններից մեկում՝ Անի-Կամախում։ Այնտեղ էին գտնվում հայոց Արշակունի թագավորների տոհմական դամբարաններն ու գանձերը։ Համապատասխանում է իրանական Ահուրամազդային և հունական Զևսին։
Արևի աստվածը, նույնացվում է թևավոր շրջանի հետ։
Այժմ կայքը դիտում են 2014 հյուր և անդամներ չկան։